რეგისტრატურაში ხუთი თანამშრომელი შეიძლება მუშაობდეს, მაგრამ პიკის საათში რიგი მაინც იზრდებოდეს. სხვა ლოკაციაზე კი ორი ოპერატორი იმავე რაოდენობის ვიზიტორს დროულად ემსახურებოდეს. ამიტომ კითხვა - რამდენი ოპერატორია საჭირო - მხოლოდ პერსონალის რაოდენობას არ ეხება. პასუხი დამოკიდებულია მომხმარებელთა ნაკადზე, მომსახურების ხანგრძლივობაზე, ვიზიტორების ტიპებზე და იმაზე, რამდენად თანაბრად ნაწილდება სამუშაო.
არასაკმარისი რესურსი ზრდის ლოდინის დროს, აჩენს დაძაბულობას პერსონალსა და ვიზიტორებს შორის და ამცირებს მომსახურების ხარისხს. ზედმეტი რესურსი კი ზრდის საოპერაციო ხარჯს იმ საათებშიც, როდესაც რეალური დატვირთვა დაბალია. სწორი გადაწყვეტილება მიიღება არა ვარაუდით, არამედ პროცესის გაზომვით.
რამდენი ოპერატორია საჭირო: ძირითადი გაანგარიშება
პირველი ნაბიჯია იმის დადგენა, რამდენი ვიზიტორი მოდის კონკრეტულ პერიოდში. მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ დღიური საშუალო, არამედ ნაკადის განაწილება საათების, დღეების და სეზონების მიხედვით. მაგალითად, კლინიკას შეიძლება დღეში 240 პაციენტი ჰყავდეს, თუმცა მათი ნახევარი დილის 9:00-დან 12:00 საათამდე მივიდეს. ასეთ შემთხვევაში დღიური საშუალო ვერ აჩვენებს, რამდენი სამუშაო ადგილი სჭირდება რეგისტრატურას დილის ცვლაში.
შემდეგ უნდა გაიზომოს მომსახურების საშუალო დრო. თუ ერთი ვიზიტორის რეგისტრაციას, ინფორმაციის გადამოწმებასა და მიმართულების მიცემას საშუალოდ 6 წუთი სჭირდება, ერთ ოპერატორს თეორიულად საათში 10 ვიზიტორის მომსახურება შეუძლია. პრაქტიკაში ეს მაჩვენებელი ნაკლებია: თანამშრომელი პასუხობს შეკითხვებს, აგვარებს გამონაკლის შემთხვევებს, იღებს ზარებს და აკეთებს მოკლე პაუზებს.
საწყისი გამოთვლისთვის გამოიყენეთ შემდეგი პრინციპი: კონკრეტულ საათში ვიზიტორთა რაოდენობა გაყავით ერთი ოპერატორის რეალურ საათობრივ გამტარუნარიანობაზე. თუ პიკის საათში 48 ვიზიტორი მოდის და ოპერატორი რეალურად 8 ვიზიტორს ემსახურება საათში, მინიმუმ 6 ოპერატორია საჭირო. თუმცა ეს არის მინიმალური ზღვარი და არა სასურველი სამუშაო მოდელი.
ორგანიზაციამ უნდა დატოვოს 15-25%-იანი საოპერაციო მარაგი. ეს მარაგი საჭიროა დაგვიანებული ვიზიტორებისთვის, რთული შემთხვევებისთვის, სისტემაში მონაცემის კორექტირებისთვის, თანამშრომლის შესვენებისა და მოულოდნელი დატვირთვისთვის. ექვსი ოპერატორის მინიმალურ საჭიროებას ასეთ ვითარებაში ხშირად შვიდი ან რვა სამუშაო ადგილი სჭირდება.
რატომ არ კმარა მხოლოდ ვიზიტორთა რაოდენობა
ორი ლოკაცია შეიძლება ერთსა და იმავე რაოდენობის მომხმარებელს ემსახურებოდეს, მაგრამ სრულიად განსხვავებული რესურსი სჭირდებოდეს. მიზეზი მომსახურების სირთულეა. მარტივი ვიზიტი - მაგალითად, ბილეთის აღება ან წინასწარ ჩაწერილ კლიენტთან მისვლის დაფიქსირება - შეიძლება ერთ წუთზე ნაკლებ დროში დასრულდეს. ახალ პაციენტს კი შეიძლება დასჭირდეს პირადობის შემოწმება, დაზღვევის მონაცემების გადამოწმება, ფორმების შევსება და შესაბამის კაბინეტში გადამისამართება.
ამიტომ ვიზიტორები უნდა დაიყოს მომსახურების კატეგორიებად. პრაქტიკაში სასარგებლოა განასხვავოთ წინასწარ ჩაწერილი ვიზიტორი, ცოცხალ რიგში მოსული მომხმარებელი, ახალი პაციენტი, განმეორებითი ვიზიტორი და შემთხვევა, რომელიც დამატებით ადმინისტრაციულ მოქმედებას მოითხოვს. თითოეული კატეგორიის მომსახურების დრო ცალკე გაზომეთ.
თუ ყველა მომხმარებელი ერთ რიგში ხვდება, სწრაფი ტრანზაქციებიც ნელდება და გრძელი შემთხვევები მთელ ნაკადს აყოვნებს. კატეგორიზაცია საშუალებას იძლევა, ოპერატორების რაოდენობა არა მხოლოდ გაიზარდოს ან შემცირდეს, არამედ სწორად განაწილდეს ფუნქციების მიხედვით.
წინასწარი ჩაწერა და ცოცხალი რიგი
წინასწარ ჩაწერილი ვიზიტორისთვის პროგნოზი უფრო ზუსტია: ორგანიზაციამ იცის მოსალოდნელი ნაკადი, მომსახურების დრო და დღის პიკური მონაკვეთები. ცოცხალი რიგი კი ცვალებადია და მას ცალკე გამტარუნარიანობა სჭირდება.
თუ ჩაწერილი და ცოცხალი ნაკადი ერთ სისტემაში არ ჩანს, მენეჯერი ხშირად მხოლოდ გადატვირთულ დახლს ხედავს და მიზეზს ვერ ადგენს. შეიძლება პრობლემა რეალურად არა ოპერატორების რაოდენობა, არამედ ჩაწერილი ვიზიტორების არასწორი პრიორიტეტიზაცია ან მათთვის გამოყოფილი დროის არათანაბარი განაწილება იყოს.
პიკური საათი განსაზღვრავს ცვლის მოდელს
მთელი დღის განმავლობაში ერთნაირი რაოდენობის ოპერატორების დაყენება იშვიათად არის ეკონომიკურად გამართლებული. სამედიცინო ცენტრში დატვირთვა ხშირად იზრდება დილით, ლანჩის შემდგომ და სამუშაო დღის ბოლოს. სასტუმროში პიკი შეიძლება უკავშირდებოდეს check-in და check-out პერიოდებს. სერვისცენტრში კი - ანგარიშსწორების ვადებს, აქციებს ან კონკრეტულ დღეებს.
ამ მონაცემებზე დაყრდნობით დაგეგმეთ ცვლები. მაგალითად, დილის პიკში შეიძლება საჭირო იყოს ექვსი ოპერატორი, შუადღის შედარებით მშვიდ მონაკვეთში - სამი, ხოლო დღის ბოლოს - ოთხი. ეს მიდგომა ამცირებს ხარჯს ისე, რომ მომხმარებლის ლოდინის დრო არ გაიზარდოს.
მნიშვნელოვანია, გადაწყვეტილება არ დაეფუძნოს მხოლოდ თანამშრომლების სუბიექტურ შეფასებას. პერსონალის გამოცდილება ღირებულია, მაგრამ მას უნდა დაემატოს რეალური სტატისტიკა: რამდენი ბილეთი გაიცა, რამდენი ვიზიტორი მოემსახურა თითოეულ ოპერატორს, რამდენ ხანს ელოდნენ მომხმარებლები და რამდენი შემთხვევა დარჩა მომსახურების გარეშე ან გადაიდო.
რა მაჩვენებლები უნდა აკონტროლოთ
ოპერატორების საჭირო რაოდენობის დასადგენად საკმარისი არ არის მხოლოდ დასრულებული მომსახურებების დათვლა. საჭიროა ერთმანეთთან დაკავშირებული რამდენიმე მაჩვენებლის შეფასება:
- ვიზიტორთა რაოდენობა საათების, დღეებისა და მომსახურების ტიპების მიხედვით;
- რიგში ლოდინის საშუალო და მაქსიმალური დრო;
- ერთი მომსახურების საშუალო ხანგრძლივობა;
- თითოეული ოპერატორის გამტარუნარიანობა;
- მომხმარებლების რაოდენობა, რომლებმაც რიგი დატოვეს ან ვერ მოესწრნენ მომსახურებას;
- წინასწარ ჩაწერილი ვიზიტორების დროული მიღების მაჩვენებელი.
განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია საშუალო მაჩვენებელთან ერთად მაქსიმუმის ნახვა. საშუალო ლოდინი შეიძლება მისაღები იყოს, მაგრამ თუ ყოველდღე რამდენიმე მომხმარებელი 40 წუთს ელოდება, პროცესი მაინც პრობლემურია. მაღალი პიკი ხშირად მიუთითებს იმაზე, რომ ცვლის დასაწყისში, შესვენებების პერიოდში ან კონკრეტულ მომსახურებაზე რესურსი არასაკმარისია.
ოპერატორების ნაკლებობის ნიშნები
პერსონალის დეფიციტი მხოლოდ გრძელი რიგით არ ვლინდება. ხშირი ნიშანია, როდესაც ოპერატორები ერთდროულად ცდილობენ რეგისტრაციის, ინფორმაციის მიწოდების, გადამისამართებისა და პრობლემური შემთხვევების მართვას. ასეთ გარემოში იზრდება შეცდომების რისკი, რთულდება კომუნიკაცია და მომხმარებელი ვერ იღებს წინასწარ გასაგებ ინფორმაციას ლოდინის შესახებ.
საყურადღებოა შემთხვევაც, როდესაც რიგი სწრაფად იკლებს მხოლოდ მას შემდეგ, რაც მენეჯერი დროებით ერთვება მომსახურებაში. ეს ნიშნავს, რომ მიმდინარე ცვლის მოდელი სტაბილური არ არის. ასევე პრობლემის ნიშანია წინასწარ ჩაწერილი ვიზიტორების დაგვიანებული მიღება: თუ მათაც ცოცხალ რიგთან ერთად უწევთ ლოდინი, ჩაწერის სარგებელი ქრება.
მეორე მხარეს, ყველა თავისუფალი ოპერატორი ზედმეტი რესურსის ავტომატური მტკიცებულება არ არის. შესაძლოა, რამდენიმე წუთში დაიწყოს პროგნოზირებადი პიკი, ან ოპერატორი დაკავებული იყოს ისეთი ამოცანით, რომელიც რიგის ეკრანზე არ ჩანს. შეფასება უნდა გაკეთდეს სრული ცვლის მონაცემებით და არა ერთი მომენტით.
ტექნოლოგია როგორ ეხმარება გადაწყვეტილებას
ციფრული რიგის მართვის სისტემა ორგანიზაციას აძლევს შესაძლებლობას, დაინახოს ნაკადი მომსახურების დაწყებიდან დასრულებამდე. ბილეთის ნომერი, ვიზიტორის კატეგორია, მოსვლის დრო, ოპერატორთან გამოძახება და მომსახურების დასრულება ქმნის მონაცემთა ჯაჭვს, რომლის საფუძველზეც შესაძლებელია რესურსის დაგეგმვა.
WEBQ-ის მსგავსი გადაწყვეტა ამ პროცესს უფრო სტრუქტურირებულს ხდის: შესაძლებელია ცოცხალი რიგისა და წინასწარ ჩაწერილი ვიზიტორების განცალკევება, პრიორიტეტების მართვა, ციკლური გადამისამართება და ოპერაციული სტატისტიკის მიღება. შედეგად, მენეჯერი ხედავს არა მხოლოდ რამდენი ადამიანი ელოდება, არამედ რომელ მომსახურებაზე იქმნება შეფერხება და რა დატვირთვა აქვს თითოეულ სამუშაო ადგილს.
ციკლური გადამისამართება მნიშვნელოვანია იმ შემთხვევებში, როდესაც რამდენიმე ოპერატორი ერთნაირ მომსახურებას ახორციელებს. სისტემა ვიზიტორებს თანაბრად ანაწილებს, რაც ამცირებს სიტუაციას, როდესაც ერთი ოპერატორი გადატვირთულია, მეორე კი თავისუფალია. თუმცა თუ ოპერატორებს განსხვავებული კვალიფიკაცია აქვთ, განაწილების წესი უნდა ითვალისწინებდეს ამ განსხვავებას და არა მხოლოდ თანაბარ რაოდენობას.
დაიწყეთ საცდელი მოდელით
ოპერატორების ოპტიმალური რაოდენობა ერთხელ დადგენილი რიცხვი არ არის. ახალი სერვისის დამატება, ექიმების განრიგის ცვლილება, სეზონური მოთხოვნა ან ახალი ფილიალის გახსნა ნაკადს ცვლის. ამიტომ ეფექტიანი მიდგომაა, აირჩიოთ საცდელი პერიოდი, განსაზღვროთ სამიზნე ლოდინის დრო და შედეგი ყოველკვირეულად შეადაროთ მონაცემებს.
თუ მიზანია, რომ მომხმარებელმა რეგისტრაციაზე საშუალოდ 10 წუთზე მეტი არ დაელოდოს, ცვლის რაოდენობა ამ მიზნის მიხედვით უნდა კორექტირდებოდეს. ზოგჯერ გამოსავალი დამატებითი ოპერატორია; ზოგჯერ კი სწრაფი მომსახურების ცალკე კატეგორია, უკეთ დაგეგმილი ვიზიტები ან ინფორმაციის წინასწარ შეგროვება.
სწორი პასუხი კითხვაზე, რამდენი ოპერატორია საჭირო, იწყება ერთი მარტივი პრინციპით: პერსონალი უნდა დაიგეგმოს იმ რეალური გამოცდილების მიხედვით, რომელსაც მომხმარებელი პიკის საათშიც იღებს. როცა რიგი, მომსახურების დრო და ოპერატორების დატვირთვა გაზომვადია, რესურსის მართვა ვარაუდიდან პრაქტიკულ გადაწყვეტილებად იქცევა.
